karog the great, and her lovely wings ^_^

วันนี้ก้อไปดูละครเวทีมาอีกแล้วแหละ หลั่นล้ามา (ได้ข่าวว่าอีกไม่ถึง 2 อาทิตย์จาสอบแล้ว เหอๆๆ) คราวนี้ก้อเป็นละครเพลงเหมือนคราวที่แล้ว แต่ว่าคราวนี้เป็นละครเพลงเรื่อง We Will Rock You ที่เป็นการเอาเพลงดังๆของวง Queen มาเรียงร้อยเป็นละครเรื่องนึง

เนื้อเรื่องประมาณว่า ในยุคอนาคต (อีกหลายร้อยปีต่อจากนี้) เกิดเหตุให้ดนตรีร็อคสูญพันธุ์ไปจากโลก ดนตรีในยุคนั้นจาสามารถหาฟังได้จากโปรแกรมที่เซทเอาไว้เท่านั้น ไม่มีเครื่องดนตรีให้เล่น และไม่สามารถแต่เพลงเองได้ แต่ว่าก้อมีคนบางกลุ่มที่อยากจานำเอาจิตวิญญาณเพลงร็อคกลับคืนมาใหม่อีกครั้ง

ส่วนที่เราชอบของเรื่องนี้ก้อคือ...เราว่าเค้าเก่งที่สามารถเอาเพลงหลายๆเพลงมาเรียงออกมาเป็นเรื่องให้เหมาะสมกับเหตุการณ์ในแต่ละช่วงได้ แถมยังมีการปล่อยมุขเป็นระยะๆ เราว่าคนที่ไม่ได้สนใจเรื่องเกี่ยวกับเพลงมากนักก้อดูอย่างสนุกได้ (อย่างแม่เราเป็นต้น) แถมยังมีสอดแทรกมุขไทยๆเข้าไปด้วยอีกตังหาก เป็นการ mix and match ได้ดีมาก (มุขมันมาถูกช่วงถูกจังหวะมากอ่ะ ฮาดี) production โดยรวมถือว่าดีมากอ่ะ มาตรฐานละคร Westend เลย

แต่น่าเสียดายที่มีคนไปดูไม่ถึงครึ่งเลยอ่ะ (ขนาดรอบที่เราไปดู ถกลเกียรติก้อไปดูด้วยนะ) แล้วละครเรื่องนี้มันก้อมีบางช่วงที่เค้าให้คนดูมีส่วนร่วมด้วย มันก้อจากร่อยๆนิดนึง แต่ว่ารอบที่เราไปดูมีคนต่างชาติไปดูค่อนข้างเยอะ (ประมาณครึ่งนึงเลยอ่ะ หรืออาจจากว่าครึ่ง) ก้อเลยยังโอเคหน่อย เพราะว่าฝรั่งเค้าก้อจาเล่นด้วยอ่ะ

จิงๆเราว่าเรื่องนี้คนที่ไปดูไม่จำเป็นต้องมีความรู้เรื่องเพลงเลยก้อได้นะ เพราะว่าคำแปลภาษาไทยที่ขึ้นบนจอ 2 ข้างเวทีก้อแปลมุขให้ออกมาขำได้ แม้ว่าจาไม่รู้เรื่องเพลงเลย แถมภาษาอังกฤษที่ใช้ก้อฟังง่าย (สำเนียงอังกฤษนะ) ช่วงที่เป็นบทพูดนี่ไม่ต้องหัดไปอ่านเลยก้อยังได้ เข้าไปฟังเพลงอย่างเดียวก้อคุ้มแล้วอ่ะ เพราะว่านักแสดงเสียงดีกันทุกคนเลย ฟังแล้วขนลุก เหอๆๆ

สรุปแล้ว...ละครเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่เราประทับใจเลยแหละ คนที่ยังไม่ได้จองตั๋ว หรือว่าอยากไปดู แต่ยังลังเลอยู่ เราสนับสนุนให้ไปดูนะ ละครเวทีดีๆแบบนี้ พลาดไปเสียดายแย่เลย ไม่รู้ว่าจามีโอกาสมาแสดงที่ไทยอีกรึเปล่า (ที่สำคัญ บัตรก้อไม่ได้ราคาแพงมาก มีแปลบทกับเพลงเป็นภาษาไทยอีกตังหาก) สำหรับเรา...ถ้ามีเวลา + มีเงิน (อันนี้สำคัญมาก) ก้ออยากไปดูอีกแหละนะ (แต่ว่ามันใกล้สอบเนี่ยแหละ จาทำไงดี งี๊ด...)

เนื่องจากกระแสบ้า CATS ยังไม่จางหาย วันนี้เลยเอาเนื้อเพลง Memory ที่เป็นเพลงเอกของละครเวทีเรื่อง CATS มาลง (อ่านไป แปลไป ขนลุกไป)

Memory

Memory, turn your face to the moonlight
Let your memory lead you
Open up, enter in
If you find there the meaning of what happiness is
Then a new life will begin

Memory, all alone in the moonlight
I can smile at the old days
I was beautiful then
I remember the time I knew what happiness was
Let the memory live again

Burnt out ends of smokey days
The stale cold smell of morning
The street lamp dies, another night is over
Another day is dawning

Daylight, I must wait for the sunrise
I must think of a new life
And I mustn't give in
When the dawn comes tonight will be a memory too
And a new day will begin

Sunlight through the trees in summer
Engless masquerading
Like a flower as the dawn is breaking
The memory is fading

Touch me, it's so easy to leave me
All alone with the memory
Of my days in the sun
If you touch me you'll understand what happiness is
Look, a new day has begun

เนื่องจากเพลงนี้ใช้ในการแสดงละครเวทีเรื่อง CATS มาหลายที่ แต่ละที่ก้ออาจจามีเนื้อร้องแตกต่างกันออกไปบ้างนิดหน่อย อย่างเช่น อาจจามีท่อนข้างล่างนี่โผล่ขึ้นมาด้วย

Daylight
See the dew on the sunflower
And a rose that is fading
Roses whither away
Like the sunflower
I yearn to turn my face to the dawn
I am waiting for the day . . .

Midnight
Not a sound from the pavement
Has the moon lost her memory?
She is smiling alone
In the lamplight
The withered leaves collect at my feet
And the wind begins to moan

ตอนนี้เรากะลังคิดว่าจาเอาเพลงนี้ไปทำเป็นริงโทนมือถืออยู่ กะลังคิดว่าจาไปหาโหลดอยู่เหมือนกัน แบบว่าติดได้ที่เลยเชียว...จิงๆแล้วเพลงนี้มีเนื้อร้องภาษาไทยด้วยแหละ แต่ว่าเอ็นทรี่วันนี้ยาวแล้ว เอาไว้วันหลังค่อยเอามาลงละกัน

-------------------------------------------------------------------------------------

อันนี้ไปเจอมา เป็นคลิปใน youtube ของเพลง Memory อีกเวอร์ชั่นนึง (ไม่ใช่ที่เล่นที่ไทยอ่ะ เพราะว่าที่เล่นอยู่ตอนนี้เป็นคณะละครของออสเตรเลีย)

ถ้าอยากดูเวอร์ชั่นแมว : http://www.youtube.com/watch?v=cJHzoAmA8Ec

ถ้าอยากดูเวอร์ชั่นคน : http://www.youtube.com/watch?v=s96NZoeDs68

ป.ล. ทั้ง 2 เวอร์ชั่นเป็นคนเดียวกันร้องนะ

วันนี้ไปดูละครเวทีเรื่อง CATS ที่เมืองไทยรัชดาลัยเธียเตอร์ (ที่ esplanade) มาแหละ จิงๆตอนแรกเรากะว่าจาซื้อตั๋ว 2,000 แต่ว่าพอดีไปจองช้า (จาว่าช้าก้อไม่ถูกนะ เล่นเดือน 11 เราไปจองตั้งกะเดือน 9 อ่ะ) มันก้อเลยไม่เหลือที่ดีๆ สุดท้ายเลยต้องตัดใจซื้อตั๋ว 3,000 มา แถมยังไปดูกะแม่อีก งานนี้เลยกลายเป็น 6,000 ไปเลย (ดีนะที่ไม่ได้จ่ายเงินเอง เหอๆๆ)

รอบที่เราดูเป็นรอบบ่าย 2 แต่ว่าเราไปถึงตั้งแต่เที่ยงครึ่ง ก้อเลยไปหาของกินก่อน แล้วก้อขึ้นไปดูลาดเลาแถวโรงละคร เพราะว่าเราไม่เคยมาดูที่นี่มาก่อนอ่ะ เคยแต่ดูหนัง แต่ว่ามันเป็นคนละส่วนกัน แอบตกใจนิดๆเหมือนกันนะ มีขายของที่ระลึกด้วยอ่ะ (แบบว่ามี shop เลยนะ ไม่ใช่เล่นๆ) เราก้อเลยเดินเข้าไปดูว่ามีอะไรซื้อบ้าง สุดท้ายได้ pamphlet ติดมือกลับมา 1 เล่ม (250 บาทเองอ่ะ เทียบกับรูปเล่ม คุณภาพ แล้วก้อเนื้อหาข้างใน เราว่าสมราคานะ) จิงๆแล้วจาว่าเราเป็นโรคจิตก้อได้นะ ไปดูคอน ไปดูละครเวที อย่างนึงที่ขาดไม่ได้ ต้องซื้อกลับมาทุกทีคือ pamphlet เนี่ยแหละ

พอเสร็จแล้วเราก้อมานั่งรอเค้าเปิดให้เค้าไปอีกซักพัก พอเข้าไปถึงโรงละคร...อย่างแรกที่อยากบอกเลยคือ...ทำไมมันชันแบบนี้วะ (เรานั่งแถวที่ 2 ของชั้น 2 อ่ะ) แบบว่า...นี่ถ้านั่งไม่ระวัง ชะโงกมาดูชั้นล่างมากๆนี่ มีสิทธิ์หน้าทิ่มได้เลยนะเนี่ย นี่ขนาดเรานั่งที่แถว 2 นะ ถ้าซื้อตั๋ว 1,000 แล้วไปนั่งยอดดอยจากลัวตกดอยขนาดไหน โฮกกกกกกกกกกกก

จาว่าไปแล้ว นี่มันเป็นนิสัยคนไทยรึเปล่าเนี่ย ที่ไม่ว่าอะไรมันก้อสายไปซะหมด ขนาดละครเวทีมาจากเมืองนอกยังต้องมารอพวกคนดูที่ไม่รู้จักเวล่ำเวลา เข้าสายกันเกือบครึ่ง กว่าจาเล่นก้อเลทไป 5 นาทีได้อ่ะ (แบบว่าไม่เคยชินอ่ะ...ดูที่ญี่ปุ่นมันก้อเล่นตรงเวลา คนดูก้อเข้าตรงเวลากันได้ ไม่เห็นมันจาเป็นอะไรเลย...)

พอๆๆ ไม่ไหว เด๋วจาด่าไปกันใหญ่...มาว่าเรื่องละครกันมั่งดีกว่า เราว่าเวทีมันเล็กไปหน่อยอ่ะ ดูแล้วเหมือนกันแออัดพิกล...แถมแถวหน้าสุดนี่แทบจาขึ้นไปอยู่บนเวทีอยู่แล้ว เพราะว่ามันติดเวทีมากเลยอ่ะ แล้วเวทีก้อเตี้ยด้วย (นี่เพราะว่าชั้นไปดู production ที่มันดีกว่านี้มากๆมาแล้วรึเปล่าวะ เลยเกิดอาการเปรียบเทียบ) แต่ก้อเอาเหอะ เราว่าถ้าไม่นับว่าโรงละครมันไม่ถูกใจเราแล้ว เนื้อเรื่อง แสงสีเสียง การแสดง ทุกอย่างดีหมดนะ แล้วอีกอย่างที่เราชอบมากก้อคือ...มันมีคำแปลเนื้อเพลงขึ้นที่จอ 2 ข้างของเวทีด้วยเนี่ย ดีสุดๆ...เพราะว่าถ้าไม่โปรภาษาอังกฤษจิงๆแล้ว ไปดูเนี่ย...มีเอ๋อกันได้ง่ายๆ เผลอๆจาดูไม่สนุกเอาอ่ะดิ

ส่วนเรื่องเพลงนี่...ไม่ต้องพูดถึงอยู่แล้ว เพราะว่ามันเป็นละครเพลงอ่ะ เพลงไม่ดีแล้วจาเอาอะไรโชว์หล่ะ ส่วนเพลงที่เป็นเพลงชูโรงอย่าง memory ก้อร้องได้เยี่ยม ทำเอาเราขนลุกเลยอ่ะ (จิงๆแล้วร้องทั้งหมด 3-4 รอบได้อ่ะ แต่ว่าเนื้อเพลงไม่เหมือนกันนะ เปลี่ยนไปตามแต่ละฉาก) มีท่อนนึงที่ร้องเป็นภาษาไทยด้วย ก้อสำเนียงแบบฝรั่งร้องเพลงไทยอ่ะนะ แต่ว่าก้อถือว่าร้องชัดพอสมควรเลย เล่นเอาเราอึ้งไปเลยอ่ะ แล้วครั้งสุดท้ายที่ร้องเพลงนี้ตอนท่อนสุดท้ายที่ขึ้นว่า touch me นะ...เล่นเอาขนลุกซู่ พอฟังแล้วตีความตามไปนะ เราเกือบร้องไห้แหนะ กลายเป็นว่าตอนนี้บ้าเพลงนี้ไปแล้วอ่ะ

สรุปแล้ว...ร้องดี เต้นเยี่ยม เสียงดี การแสดงดีกันทุกคนเลย production ก้อดี คุ้มค่าเงินที่เสียไปมากๆอ่ะ (ตอนนี้เริ่มคิดว่าอยากไปดูอีกรอบแล้วสิ เหอๆๆ)